डा. चित्रप्रसादको चिठी
प्रिय छोरीहरू धेरै-धेरै माया तथा सम्झना । म बिरामीको बेडबाट यो पत्र लेख्दैछु । हेर छोरीहरू, माया तौलेर गर्न सकिँदो रहेनछ । तिमीहरूलाई म त्यति धेरै माया गर्छु । एउटै कुरा तिमीहरूलाई राम्रो गार्जेनसिप दिएर यो देशको सुशील र सभ्य नागरिक बनाउने इच्छा यो मनमा थियो । अब तिमीहरू आफैंले पूरा गर्छौ होला भन्ने विश्वास लिएको छु । भविष्यमा डाक्टर, इन्जिनियर जे बने पनि तिमीहरू राम्रो मान्छे बन । मेरो इच्छा सुन्छौ भने तिमीहरू शिक्षक बनेर गाउँमा गैदिए हुन्थ्यो । म आज मेरो आफ्नो वा तिमीहरूकी आमाको भन्दा बढी तिमीहरूको भविष्यमा चिन्तित छु । जीवनका हरेक मोडमा सहृदयी बन्नु, सहयोगी बन्नु । दम्भ, घमन्ड, अहम्ले कहीं पुग्न सकिन्न । सकेसम्म गाउँमा बस्न सिक्यौ भने तिमीहरूले जीवनको अर्थ पनि सिक्नेछौ । यो मेरो अन्तरइच्छा हो ।...' 'पि्ररोहिणीस्थित राजीव गान्धी क्यान्सर अस्पतालको सेक्टर-५ मा रहेको एउटा साँगुरो कोठामा भदौको पहिलो साता भेटिएका बेला डा. चित्रप्रसाद शर्मा वाग्ले निकै थाकिसकेका थिए । क्यान्सर रोगले सताइएका आफन्तहरूको पछिल्लो स्थिति अवगत गराउन आसपासका सेक्टरबाट आएका आगन्तुकहरू डा. वाग्लेका...