Posts

Showing posts from November 26, 2018

यस्तो पो रहेछ धादिङ प्रहरीको मुस्कान सहितको सेवा !

टेकमान शाक्य – साँझ पर्न लागेको थियो । सवारी साधनहरु ओहोरदोहोर गर्ने क्रम विस्तारै कम हुँदै थियो ।  त्यतिखेर नै बाईक लिएर यसो हावा खाने विचार पलायो । बाईक चलाउन त्यति सहज नभैसकेकाले पनि मलाई केहि अझै सिक्नु थियो । सिक्नकै लागि पनि एकजना अनुभवी व्यक्तिको साथ मलाई चाहिएको थियो, पाएँ पनि । अनि साँदभञ्ज्याङतिर हिड्ने विचार लिएँ । मेरो साथमा लिला अंकल हुनुहुन्थ्यो । अंकलसँग बाईक चलाउन आवश्यक सीप सिक्नु थियो । त्यसैले पनि साँझमा सवारीसाधन कम भएको मौका छोपी बाहिर निस्किएको हुँ । चैनपूर गाविस वडा नं.८ लाई पछाडी पार्दै ९ नं. वडातिर प्रवेश गर्दै थियौँ । अचानक मेरो बाईक हिलोमा चिप्लियो । अगाडीको टायर गाडियो । अंकल र म भएर बाईकलाई खाडलबाट बाहिर निकाल्ने कोसिस गर्यौँ । कोसिस गर्दै गर्दा पछाडीबाट मेरो कानमा आवाज बज्रियो– ‘ओई तँ कहाँको गुन्डा होस् ? जाँड खाएर बाईक चलाएको हो कि क्या हो ?’ पछाडी फर्किएँ । करिब आधा दर्जन पुलिस दाईदिदिहरु चढेको पुलिस भ्यान पो रहेछ । मैले सहज रुपमै भनेँ,– ‘ सर म भर्खर बाईक चलाउन सिक्दै छु, हिलोमा चिप्लियो !’ त्यहि आधा दर्जनमध्येबाट नै फेरी फ्याट्ट आवाज ...

किसानको श्रम दलालले यसरी पार्छन् झ्वाम !

Image
  २०७२ मा नेपालमा आएको भूकम्पले धेरैजनाको जनजीवनको धार परिवर्तन गर्यो । भूकम्पपछि लगत्तैको भारतको नाकाबन्दीले सर्वसाधारणको दैनिकीमा उथलपुथल नै ल्याइदियो । त्यसको शिकार म आफैँ भएको छु । भूकम्प र भारतले लगाएको नाकाबन्दीले मलाई गाउँ फर्कायो । म गाउँ गएँ । अनि सुरु गरेँ व्यवसायीक बाख्रा पालन र ब्रोइलर कुखुरा पालन । नाकाबन्दीले नै मलाई स्वभिमानी बन्नुपर्छ भन्ने पाठ पसकाएको थियो । आफैले उत्पादन गर्नुपर्छ र कृषिबाट देशको अर्थतन्त्र सुधार गर्नुपर्छ भन्ने सोचले मैले ब्रोइलर कुखुरा पालन र बाख्रा पालन सुरु गरेको थिए । ‘नमरी स्वर्ग देखिँदैन’ भनेजस्तै यो पेशामा लागेपछि मात्रै मैले त्यो क्षेत्रको दुख र पीडा बुझेँ । यहाँ आफूले यो क्षेत्रमा काम गर्दा भोगेको ‘दलाल’को दादागिरीका केही प्रसंग कोट्याउँदैछु । ६८ किलो फरक भएको त्यो क्षण म भर्खरै कुखुरा पालन व्यवसाय सुरु गर्दै थिएँ । धादिङबेसीको एक पोल्ट्री सप्लायर्ससँग मेरो कारोबार थियो । सप्लायर्समार्फत नै काठमाडौंमा १ गाडी कुखुरा लिएर हिँडे । नारान दाइ म सँगै काठमाडौं जानुभएको थियो । काठमाडौंमा ‘निक्कै काँटामा टाँका मार्छ’ भन्ने सुनेको थिएँ...